Don Quichot

| 6 januari 2016
Marcel Bayer

Marcel Bayer

‘2015 recordjaar voor windenergie’, luidt het persbericht dat een van de eerste dagen van het nieuwe jaar bij de ROm-redactie binnenkwam. Afzender: de NWEA, de Nederlandse Wind Energie Associatie. Dit is een branchevereniging van bedrijven die windenergie als de nieuwe hoofdbron voor onze energievoorziening zien. Daar zitten energieproducenten, bouwers, ontwikkelaars, installatiebedrijven en adviesbureaus bij, groot en klein. En de zaken gaan goed, blijkt uit de verstrekte cijfers.

Vorig jaar was een recordjaar voor windenergie. Toen is er voor 473.000 huishoudens aan extra capaciteit geplaatst. Nooit eerder zijn er in één jaar zo veel windmolens bij gekomen, lezen we in het persbericht.

In totaal leveren windmolens op dit moment duurzame energie aan 2,4 miljoen huishoudens. Dat is fors. Want ons land telt momenteel zo’n 7.7 miljoen huishoudens (gemeten op 1 januari 2015, CBS). Een derde van alle huishoudens dus!

De cijfers over de capaciteitsgroei zijn minstens zo indrukwekkend. Eind 2015 stond in Nederland 3.379 megawatt (MW) aan windenergie opgesteld. Aan het begin van dat jaar ging het nog om 2.844 MW aan vermogen. Vooral op land groeide het vermogen van windmolens, en wel met 406 MW. Op zee nam het vermogen toe met 129 MW.
Nou hebben we nog wel een stukje te gaan om de in het Energieakkoord voor 2020 afgesproken 6.000 MW op land te halen. Op zee moet drie jaar later ook nog eens 4.450 MW aan capaciteit staan.

Op land gaat het dus crescendo. Een snelle rekensom leert dat we met nog vijf van zulke succesvolle jaren dicht in de buurt komen van die afgesproken capaciteit. Een tandje erbij en het moet kunnen.

Op zee gaat het minder hard, terwijl daar met de geplande windparken voor de Zeeuwse en Hollandse kust grotere stappen in één keer te zetten zijn. Met het nipte wegstemmen van het wetsvoorstel STROOM – bedoeld om de Elektriciteits- en gaswet te stroomlijnen optimaliseren en moderniseren – door de Eerste Kamer op de laatste vergaderdag van 2015, gaat daar onverwachte vertraging optreden.

We nemen aan dat de cijfers van de NWEA kloppen, alhoewel niet duidelijk is hoe duurzaam de geleverde energie aan de huishoudens werkelijk is. Immers, slechts een deel van de geleverde energie komt van duurzame bronnen.
De succesvolle uitbreiding van het vermogen aan windenergie op land is toch wel verrassend, zeker als we vrijwel tegelijkertijd in de Volkskrant (‘Beeldgevecht met de windmolens’, 6 januari 2016) lezen hoe actievoerders en politieke tegenstanders van windmolens willens en wetens de kluit belazeren. Geplande windmolens krijgen met creatief fotoshoppen op foto’s en posters monsterlijke dimensies en domineren de zo gekoesterde vrije horizon. Betrokken actiegroepen en zelfs raadsleden in Deventer, Veendam en het Oost-Groningse Meeden geven de manipulatie toe onder het motto ‘de overheid en de voorstanders doen het ook’.

‘Gevoelens en feiten zijn inwisselbaar, en dat voedt de strijd’, schrijft verslaggever Jeroen Trommelen in het bewuste artikel. Zo is het maar net. We zien hetzelfde bij veel andere ruimtelijke kwesties, zoals de aanleg van infrastructuur en de opvang van asielzoekers. Wat we voelen staat soms ver af van de werkelijkheid, maar het voedt wel onze emoties, geeft energie, laat ons dromen en drijft de strijdlust aan.

Het is van alle tijden, en bijvoorbeeld door Cervantes in de vroege 17e eeuw al meesterlijk beschreven in zijn klassiekers over de lotgevallen van Don Quichot de la Mancha en zijn trouwe dienaar Sancho Panza.

Wat is waarheid, hoe moeten we de omgeving zien? Dat hangt af van hoe je erin zit en hoe je ernaar kijkt, en heeft meer met interpretatie van de werkelijkheid te maken dan met de feiten. Alles is interpretatie. Als we dat erkennen, hoeven we elkaar niet meer om de oren te slaan met gelikte presentaties en indringende beelden. Of eigenlijk mag dat best om de standpunten duidelijk te maken, als we vervolgens maar met elkaar aan tafel gaan, naar elkaar luisteren, elkaars belangen en kwaliteiten weten te waarderen, en samen naar betere oplossingen zoeken.

Dat lijkt mij een mooi voornemen voor het nieuwe jaar.

Marcel Bayer
Hoofdredacteur ROm

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *