Dromers en onheilsprofeten

| 11 februari 2015

Marcel Bayer

Marcel Bayer

Terwijl we in West-Europa nog nasidderen en vooral napraten over de bloedige terroristische aanslagen in Parijs, de toenemende dreiging van fundamentalistisch radicalisme, over onverdraagzaamheid en democratie, luisteren een paar honderd aanwezigen in de Beurs van Berlage op 15 januari j.l. naar sprekers die de ruimtelijke uitdagingen voor de komende decennia schetsen. Bemoedigende klopjes op de schouders, als we beschouwen hoe ons land er bij ligt, worden afgewisseld met opgewonden vermaningen, omdat we veel te lang polderen terwijl urgente opgaven om doortastend optreden vragen, en met intrigerende bespiegelingen, omdat er een ding zeker is: niemand weet hoe de toekomst er echt gaat uitzien.

Tegen de achtergrond van de discussie over Westerse waarden, die blijkbaar onder druk staan, komt de vraag .Wie maakt Nederland? ineens in een heel ander licht te staan. De organisatoren van het ‘Jaar’ met een doorkijkje naar 2040 geven bij de aftrap ook alvast het antwoord: ‘Ik maak Nederland, wij maken Nederland’. En zo is het.

We kunnen allemaal wel het lijstje van vijf fundamentele opgaven bedenken, waar we met z’n allen aan moeten werken. Daar hebben we zo’n Jaar van de Ruimte niet voor nodig. Feit is dat we die opgaven ook al aanpakken, alleen bestaat er nogal verschil van mening over de snelheid en doortastendheid waarmee dat gebeurt.
Veel interessanter dan de bespiegelingen over hoe het er over 25 jaar uitziet, is de kwestie hoe we met elkaar omgaan om ons land zo vorm te geven dat er op een verantwoorde manier te leven is: respectvol, ondernemend, duurzaam.

Feit is dat Nederland er anders uitziet dan 25 jaar geleden, en dat ook over 25 jaar weer zo zal zijn. De cruciale vraag is wat je daar aan kunt plannen en hoe je dat moet doen. Een stip op de horizon is altijd goed, maar wat we hebben als ijkpunt is minstens zo belangrijk.

De grote valkuil dit ‘Jaar’ is te denken dat we er komen met hemelbestormende ideeën, waarbij de belanghebbende organisaties vooral zichzelf goed positioneren. De grote uitdaging is om boven het eigenbelang uit te stijgen en nou gewoon eens stappen te gaan zetten. Laveren tussen dromers en onheilsprofeten dus, iets waarin we in dit mooie land vanouds heel sterk zijn.

Marcel Bayer
hoofdredacteur

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *