Even een boompje opzetten!

| 14 oktober 2015

Fred Bransen

Fred Bransen

De herfst doet weer haar intrede. Bladval verwonderd en verbaast ons, maar geeft ook veel overlast. Daar weet de NS alles van. Maar niet alleen in de herfst kun je last hebben van bomen.

Afgelopen zomer stapte ik goedgemutst naar mijn auto. Goedgemutst uiteraard figuurlijk alhoewel een letterlijke opvatting wellicht beter was geweest. De auto was bedolven onder een regen van plakrommel. Na enig googlen kwam ik tot de ontdekking luizen de oorzaak waren. Deze bevinden zich veel in linden en essen. En dat ik niet de enige ben die hier de pest aan heeft bleek wel uit mijn internet zoektochtje. Ene mevrouw van Es (hoe verzin je dit in dit verband) voerde jarenlang een kruistocht in Spangen Rotterdam tegen die “rotbomen”.

Sommige gemeenten gaan tot ruimen van de boom over. De meeste echter geven op hun websites aan hier niets aan te kunnen doen en geven tips hoe je auto te wassen. Niets aan kunnen doen?! Wat een onzin. Je weet toch wat voor boom je plant?

Zo zijn meerdere gemeenten in het verleden overgegaan tot de aanplant van veel platanen. Vaak vanuit het oogpunt van snel robuust groen te willen creëren. Maar staan ze stil bij het vele snoeiwerk vele jaren later? De vraag rijst:

Bestaat er een ideale boom?

Een ideale boom bij parkeerplaatsen of langs een fietspad? Het is toch waardeloos als je al fietsend steeds over een boomwortel stuitert? Of wat dacht je van het blijvende euvel dat veel riolering te kampen heeft met worteldoorgroei van bomen die in het riool een heerlijke voedingsbodem vinden. Bestaat daar een ideale boom voor? En hoe ziet die ideale boom er dan uit?

Gigantische bomen gesnoeid als ware het buxusplantjes.

Gigantische bomen gesnoeid als ware het buxusplantjes.

Een boom die geen verharding opdrukt, geen blad verliest, geen luizen aantrekt, geen groot snoeiregime nodig heeft. Kortom een boom die geen overlast geeft, geen zorg nodig heeft, maar wel een toegevoegde waarde heeft. Is dat een utopie?

Al slenterend door de stad Sevilla kwam ik aardige pogingen tegen. En inderdaad moet ik zeggen dat het een vruchtbare poging lijkt. Gebruikswaarde, belevingswaarde en toekomstwaarde lijken allemaal een plekje te hebben gevonden.

boomwortelsmadridOf ligt deze interpretatie misschien aan mij? Bij het ouder worden merk ik dat de belevingswaarde bij mij in waarde toeneemt en dat de andere waarden toch inboeten. Neem nu het klassieke voorbeeld van een onmogelijke liefde tussen de knoestige boom en de rioolput. dit Ik kan er niets aan doen dat ik vrolijk en filosofisch wordt bij het aanschouwen van zo een hechte liefde?

Nee , de ideale boom is voor mij niet altijd functioneel en makkelijk te onderhouden.

Een ideale boom is misschien een boom die je hart roert. Die je eigen wortels doet voelen, je terug brengt naar de kern van het bestaan. Een boom met een eigen gezicht. Een boom waar je een hartje in kerft.

Er moet ruimte blijven voor onmogelijke liefdes. Zal het ooit zover komen net als in het stuk van Shakespeare dat na de ongelukkige dood van beide geliefdenRomeo en Julliet ,de families (Capulet en Montague) in ons geval boom en riolering vrede met elkaar sluiten? Ik hoop het!

Fred Bransen is als programmamanager ruimtelijke kwaliteit/consultant werkzaam bij adviesbureau Tauw

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *