Groen

| 16 april 2014

De vraag of er geld is te verdienen met natuur, zodanig dat daar beheer en onderhoud uit kan worden betaald, is heel Hollands. Toch is het een hele legitieme vraag. Om daar als samenleving een weloverwogen antwoord op te kunnen geven, is het noodzakelijk om met open vizier het debat aan te gaan.

Recent onderzoek naar binnen- en buitenlandse voorbeelden laat zien dat het kan, dat er interessante mogelijkheden zijn voor combinaties van natuur en recreatie, natuur en horeca, natuur en woningbouw. Ja, zelfs natuur en boeren kunnen samengaan. Natuurlijk zijn er grenzen. De meest harde liggen rond de kwetsbare en waardevolle natuurgebieden, op de kaart gemarkeerd als Natura 2000.

Te lang is de discussie over mogelijk dubbelgebruik van natuurgebieden buiten de Natura 2000-gebieden gekaapt door de terreinbeheerders en milieu- en natuurorganisatie. Het was vrijwel onmogelijk om er een open en eerlijk gesprek over te voeren. Met een goed gevulde portemonnee aan belastingcentjes konden de grote beheerders duizenden hectaren met een offensieve strategie landbouwgrond aankopen voor natuur- en landschapsontwikkeling.

Op veel plekken hard nodig om de diversiteit aan flora en fauna te versterken en karakteristieke landschappelijke elementen terug te brengen. Maar ook op veel plekken volstrekt onnodig en overdreven beperkend voor verdere agrarische ontwikkeling.

Met de nieuwe wind die nu waait over de akkers en weilanden, over heidevelden en langs boszomen – allemaal trouwens het resultaat van menselijk ingrijpen – liggen er nieuwe kansen. De bezuinigingen op de natuurbegroting hebben de beheerders en beschermers van natuur in het defensief gedrongen. Met de PAS in aantocht moeten ze onderhandelen met de boeren over waar de natuur en waar de agrarische activiteiten ruimte krijgen. Overijssel is een interessante test voor de beoogde gebiedsgerichte aanpak. De uitvoering van het akkoord Samen werkt Beter is daar ter hand genomen, maar er zit veel oud zeer en ook nog veel wederzijds wantrouwen over de intenties. Een ding is wel zeker: het denken dat je met in beton gegoten milieuregels de natuur kunt stimuleren, ligt definitief achter ons.

Marcel Bayer is hoofdredacteur van ROm en docent journalistiek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *