Het begint (en eindigt) met horeca

| 9 mei 2017

Er was eens een nieuwbouwgebied waar ontwikkelaars hun huizen niet aan de straatstenen kwijt konden. De gevels waren volgens de laatste mode ontworpen, de woningplattegronden waren in lijn met de resultaten van recent marktonderzoek. Toch bleef het aantal bezoekers van de modelwoning achter bij de verwachtingen. De projectmanagers hadden namelijk één vraag over het hoofd gezien: willen mensen wel op deze plek wonen? Stond de zandvlakte wel op hun ‘mental map’?

Inmiddels kennen we het medicijn dat zulke gebieden moet genezen van hun ongeliefde status. Er is bijna geen gebiedsontwikkelaar meer te vinden die zijn nieuwbouwlocatie niet laat oppeppen door een hip café of stadsstrand. Een hele generatie van horeca-ondernemers is groot geworden, omdat ze zich op ‘vergeten’ plekken in de stad mocht uitleven. Het is tegenwoordig soms zelfs onduidelijk wie het initiatief nam om ergens een bar te openen: de gebiedsmarketeer of de café-eigenaar.

Toch worden deze smaakmakers in discussies en brainstormsessies over ruimtelijke plannen vaak vergeten. Het zijn vooral ontwerpers en stedenbouwkundigen die zich uit mogen laten over bouwprojecten. Het is niet verwonderlijk dat de discussie zich dan al snel toespitst op rooilijnen en doorzichten. Terwijl meestal niet de gebouwen maar de invulling ervan plekken betekenis geeft en mensen bindt. Een spannend restaurant in een afgetrapt pand kan meer invloed op een wijk hebben dan een zogenaamde ‘landmark’ uit de koker van een architect.

Waar wachten we dan nog op? Is het zo moeilijk om goede horecamensen te vinden die mee willen praten of zijn we misschien bang voor hun succes? Het zal immers niet de eerste keer zijn dat een tijdelijk bedoeld café bij zijn gedwongen vertrek negatieve publiciteit oproept. Bovendien hebben horeca-ondernemers de vervelende eigenschap dat ze een buurt ook teveel naar hun hand kunnen zetten. In het begin is het nieuwe café nog leuk en spannend, maar na verloop van tijd begint de overlast te domineren. Ga maar eens kijken op het Amsterdamse Gerard Douplein waar bewoners zich tussen de brallende terrasgangers een vreemde in eigen stad zijn gaan voelen. Dat wens je niemand toe.

Jaco Boer
Stadsgeograaf
@jaco_boer

Klik hier voor meer blogs van Jaco Boer.