Jos Gadet is hartstikke boos: een stedenist uit de bocht.

| 20 december 2017

In ROMagazine gaat de Hoofdplanoloog van de gemeente Amsterdam er met gestrekt been in: ‘De Nederlandse bevolking is de dupe van antistedelijk besturen’. Hij gaat zelfs zover dat hij de ‘sociaaldemocratische interventie’ van de totstandkoming van de Woningwet (1901)  betitelt als ‘een bevoogdende houding ten opzichte van de verworpenen der aarde’. Om dan tenslotte te eindigen met de volgende zin: ‘Een slimme, maar meedogenloze en criminele Duitse minister zei ooit: “het volk heeft ons mandaat gegeven, en u wordt hen het halsje doorgesneden”.’ Dit gaat allemaal wel heel ver. Een paar kanttekeningen hierbij.

Eigenlijk schrijft Gadet dat door de jaren heen de bestuurders maar hebben aangeklooid door ‘antistedelijk’ te bouwen terwijl dat dwars tegen de wensen van de bevolking in is gegaan. Ze hebben hun mandaat misbruikt om in hun eigen zin door te drijven door tuinsteden te ontwikkelen, te werken aan overloop en gebundelde deconcentratie en later aan Vinex-locaties. Volgens Gadet lieten de inwoners van ons land hen dat welgevallen, hoewel ze eigenlijk liever in de stad zouden wonen. Niet één keer haalt Gadet onderzoeksresultaten aan waarop dat is gebaseerd. Waar komt die fixatie vandaan dat iedereen in de stad zou willen wonen? Het wordt tijd dat de fanatici onder de stedenisten even terugkeren op aarde.

Uit elk WoonN-overzoek van de laatste decennia blijkt dat de gewone eengezinswoning nog steeds veruit favoriet is boven alle andere woonvormen. Uit tal van Vinex-onderzoeken blijkt dat mensen in deze wijken gelukkiger zijn dan mensen die in de stad wonen. Mensen die in de stad wonen gaan gemiddeld 1,5 jaar eerder dood. De stad is ongezonder. De stad is onveiliger. De stad kent verhoudingsgewijs veel meer mensen met een depressie. En zie ook het recente onderzoek van 2017 van de Universiteit van Utrecht en Rabobank over de Brede Welvaartsindicator: ‘Wat opvalt is dat een hogere stedelijkheid over het algemeen samengaat met een lagere brede welvaart. De drie grootste steden Amsterdam, Rotterdam en Den Haag hebben zelfs de laagste brede welvaart’, aldus Martijn Badir, econoom bij de Rabobank. ‘De lagere brede welvaart in de grote stad wordt vooral veroorzaakt door een lage woontevredenheid en de grotere onveiligheid.’

Natuurlijk moeten verantwoorde mogelijkheden om tot stedelijke verdichting te komen worden benut. Maar zoals gezegd: verantwoord. En niet omdat het een religie is geworden. En niet met het enkele argument dat ‘het de motoren van de kenniseconomie zijn en zorgen voor economische groei’. Woningbouw in ‘weiland-locaties’ in de directe nabijheid van de steden kan dezelfde effecten hebben maar combineert die dan ook nog eens met woonwensen van mensen.

Jos Feijtel