Monument krijgt nieuwe buren

| 4 oktober 2017

Het vertrouwde rijtje panden aan de Utrechtse Van Sijpesteijnkade is bijna verdwenen. Een mooi rijtje was het. Een stuk of tien vooroorlogse panden met verschillende gevels – wit, bruin en grijs gekleurd – haaks staand op de sporen van Utrecht CS en uitkijkend op het water van de Leidse Rijn. Op de hoek, The Guardian, de pub die een paar jaar terug als eerste werd geofferd voor de vernieuwing van het stationsgebied. De Leidse Rijn werd vanwege de bouw tijdelijk gedempt. Ik fiets er al 25 jaar langs. Van mijn woonplekken in west op weg naar de stad en naar het station. Voordat ik de trein in stapte, stalde ik mijn fiets altijd in de stalling aan het eind van het ‘Sijpesteijnrijtje’.

Inmiddels in de prachtige nieuwe fietsparking op het Jaarbeursplein. De metamorfose van het stationsgebied, met het Stadskantoor als icoon, zie ik dagelijks aan me voorbij trekken. Het nieuwe WTC verrijst er momenteel in volle vaart. Het stationsgebied aIMG_1185ls het moderne gezicht van de Domstad.

Gisteren fietste ik naar de stad en wierp mijn – misschien wel laatste – blik op het ‘Sijpesteijnrijtje’. Het was in vergaande staat van ontbinding. Ik houd van contrasten in de stad. Tussen mensen, maar ook als het gaat om gebouwen. Hoogbouw en laagbouw. Oud en nieuw. Liefst gecombineerd. Die gelaagdheid en variatie in stedenbouw maakt de ontwikkeling van de stad door de tijd zo zichtbaar. Ik stapte van mijn fiets en maakte een foto. Een mooi beeld van het rijtje oude huizen met op de achtergrond het Stadskantoor en de kranen rond het WTC. Gaat dan echt alles weg? Toch niet helemaal, zo blijkt. De sloophamer maakt deze dagen zijn werk op de Van Sijpesteijnkade af, maar spaart het pand op nummer 25, een wit monumentaal pand. Met het behoud van dit rijksmonument blijft de geschiedenis van het ‘Sijpesteijnrijtje’ voor een deel overeind staan. Het monument krijgt nieuwe buren. Bovenburen dit maal. Het historische pand gaat deel uitmaken van een nieuwe, moderne woontoren van 90 meter hoog, ontworpen door de architecten van OZ (voorheen Oeverzaaijer).

Op weg naar de stad zal ik komende tijd aanschouwen hoe de woontoren zich steeds verder over het monument ontfermt. Als waker over het oude gebouw. De toekomst neemt het verleden in zich IMG_1191op. Hoe mooi zou het zijn als het verhaal van het Sijpesteijnrijtje een plek krijgt in de nieuwe woontoren. Als ode aan de mensen die de kade in de stationsbuurt leven en kleur gaven. En om de nieuwe bewoners een gewortelde plek te geven. Breng de levendig kade van weleer bijvoorbeeld in beeld aan de wanden in de hal van het gebouw. In de getransformeerde gebouwen van het Haagse Wijnhavenkwartier is een mooi voorbeeld te vinden.

Over een paar jaar, als ook het water van de Leidse Rijn weer langs de kade stroomt, heeft de Van Sijpesteijnkade een nieuw gezicht. Het laatste stukje van de oude Utrechtse stationsbuurt heeft dan definitief plaats gemaakt voor een hoogstedelijk stationsgebied. Ook die aanblik wordt vast weer vertrouwd. Maar het ‘Sijpesteijnrijtje’, dat zal ik niet vergeten.

Paul Splinter

The Missing Link