Na de val

| 25 april 2012

En toen was er ineens geen kabinet meer. Rutte I viel niet met donderend geraas maar met een zachte plop, alsof iemand de stop uit het bad had getrokken. Langzaam maar zeker spoelt het warme water door het afvoerputje weg. Hetzelfde lot wachten alle mooie plannetjes en beleidsinitiatieven die op het ministerie van Infrastructuur en Milieu voor de komende jaren waren uitgedacht. Ze waren al met ‘het veld’ besproken, politici werden voorzichtig bewerkt en ineens valt de bodem eronder weg. Hoe zal dat voelen voor een ambitieuze en doortastende minister als Melanie Schultz van Haegen? Je denkt flinke stappen te kunnen zetten in een aantal dossiers en van de ene op de andere dag ben je demissionair en worden je handen op je rug gebonden. Een aantal van je plannen krijgt het etiket ‘controversieel’ opgeplakt. Of er ooit nog iets van terecht komt, weet je met een beetje geluk pas over een half jaar, als misschien een ander op je stoel is gezet.

Heeft anderhalf jaar Schultz van Haegen iets substantieels op ruimtelijk gebied opgeleverd? Ja en nee. Het is Melanie gelukt om na eerdere pogingen van de liberalen het ruimtelijk beleid serieus te decentraliseren. Voorbij is de tijd dat in Den Haag over een Belle van Zuylen-toren of nieuwe woonwijk wordt besloten. Met het vaststellen van de definitieve Structuurvisie Infrastructuur en Ruimte half maart is het nationale RO-beleid – op infrastructuur en waterveiligheid na – tot afgrijzen van veel planologen definitief kaltgestellt. En het lijkt er niet op dat een volgend kabinet dit snel weer zal terugdraaien.

Met de nieuwe Omgevingswet was Melanie nog maar halverwege. Er ligt wel een notitie over de hoofdlijnen van de nieuwe wet, maar hoe die er precies uit gaat zien ligt nog open. De kans is groot dat een volgend kabinet minder drastisch in de milieuregels wil snijden dan de demissionaire liberale minister van plan was. De Tweede Kamer moet ook nog een definitief besluit nemen over het permanent maken van de Crisis- en Herstelwet, die hoogstwaarschijnlijk met de Wabo en de WRO grotendeels in de nieuwe Omgevingswet zal opgaan. Wat er ook gebeurt met dit dossier, de vaart is eruit. Alsof een hogesnelheidstrein onverwachts wordt gedwongen om te stoppen voor een rood sein en niemand weet wanneer hij weer gaat rijden. Het wordt voor de reizigers aan boord nog een spannende rit.

Jaco Boer is redacteur van ROmagazine
www.jacoboer.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *