Recht op initiatief

| 1 oktober 2014

In zijn eerste troonrede noemde en roemde onze koning de participatiestaat. Waar het gaat om ruimtelijke initiatieven die verder reiken dan een dakkapel of aanbouwserre is er nog weinig van te merken.

Peter van Rooy

Peter van Rooy

Ondanks de belofte van de Omgevingswet en de noodzaak dood geld te doen rollen, stranden initiatieven achter elkaar. Telkens andere oorzaken maar het feit blijft.

Investeringen van Legoland in de noordboulevard van Scheveningen en Nederlandse ondernemers in biovergistingsinstallatie De Logt, Hof van Cranendonck en Jachthaven van de Toekomst blijven vooralsnog uit. Vanzelfsprekend kunnen vermogende personen geen vergunningen kopen maar hoe het collectief van overheden met initiatiefnemers omgaat, verdient hooguit een eerste zwemdiploma. Het ligt meestal niet aan een ambtenaar of een bestuurder maar aan een cultuur van werken die zich slecht verhoudt tot het ongeduld van ondernemers.

Waar initiatieven wel verder komen dan een ontwerp, is vaak wel sprake van een ambtenaar of bestuurder die ver zijn of haar nek uitsteekt. Hij of zij breekt dwars door verhoudingen en ontpopt zich als mentaal mede-initiatiefnemer.

Of de Omgevingswet in dit licht verschil gaat maken waag ik te betwijfelen. Het accent ligt daarvoor te sterk op procedures en te weinig op cultuur en zogeheten ‘soft skills’.

Peter van Rooy (directeur Accanto & NederLandBovenWater)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *