Sober, rechtvaardig … en doeltreffend?

| 14 oktober 2015

Piet Renooy

Piet Renooy

De regeringspartijen hebben een nieuw mantra bij de opvang asielzoekers: de opvang moet sober en rechtvaardig. In wezen is het een andere formulering voor het veel vervelender klinkende “eigen volk eerst”. Immers voor vluchtelingen met een verblijfsstatus betekent het op verschillende domeinen dat zij van volwaardig burger in ons land worden omgetoverd in een tweederangs inwoner van Nederland. Huisvesting voor deze groep rechtmatige inwoners van ons land kan, aldus de nieuwe filosofie, best geregeld worden in leegstaande kazernes, kantoren. scholen of in containers. Een statushouder had tot voor kort met urgentie recht op een sociale huurwoning. Immers technisch gezien gaat het om een dakloze. Gemeenten hebben de afgelopen jaren met corporaties ook vreselijk hun best gedaan deze groep te huisvesten. In de eerste helft van 2015 is dat ook heel goed gelukt, met 11.000 personen in een huurwoning. Ook kunnen statushouders blijkbaar heel sober leven, want volgens de sober en rechtmatig-doctrine kan in ook de bijstandsuitkering en toeslagen gesneden worden. En werken, ja dat mag, maar pas als eerst de autochtone werkloze een kans heeft gehad.

Deze nieuwe doctrine is natuurlijk vooral bedoeld voor binnenlands gebruik; het moet het vertrouwen herwinnen van die verontruste Hollanders die zich steeds meer overgeven aan het populistische geluid van Wilders c.s.

Maar, het is sterk de vraag of dit sobere en rechtvaardige beleid wel zo rechtmatig is en, misschien nog belangrijker, of het wel doeltreffend zal blijken.

Die rechtmatigheid is twijfelachtig. Vluchtelingen met een verblijfsstatus hebben op veel terreinen dezelfde rechten als Nederlanders. Wil Nederland hen dat recht gaan ontzeggen, dan zullen vele internationale verdragen en overeenkomsten met voeten getreden moeten worden. Daarover zal het laatste woord niet gezegd zijn.

De vraag is echter ook of het überhaupt zin heeft. Wat levert het voorgestelde beleid op? Wanneer het al zou lukken om voldoende lege kantoren en schoolgebouwen te vinden die om te zetten zijn naar leefbare plekken, wat dan? Dan krijgen we geïsoleerde enclaves van voormalig vluchtelingen met een sterk afwijkende cultuur, met weinig geld en geen of nauwelijks toegang tot werk. Hoe de sobere toegang tot gezondheidsvoorzieningen daarbij geregeld gaat worden, is nog geheel onduidelijk. Het lijkt me evident dat dergelijke ruimtelijke concentraties van kansarme “buitenstaanders” geen ideale basis bieden voor een snelle, succesvolle integratie in onze samenleving. Over welke processen zich daarbij gaan ontvouwen zijn wel wat sombere bespiegelingen te maken. Het kabinet draagt zo weinig bij aan het eigen integratiebeleid en verscherpt de tegenstelling tussen “zij en wij”. Dit, blijkbaar weinig doordachte beleid, creëert op die manier de nieuwe problemen voor de toekomst.

Piet Renooy

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *