Wat een ophef: Je maintiendrai of Je maintain-drai

| 27 juli 2017

Enige ophef is ontstaan door het aftreden van de Franse chef staf generaal de Villiers. Dit ten gevolge van een meningsverschil met president Macron over door de generaal als onacceptabel gekwalificeerde bezuinigingen.

Wellicht is het taalgebruik van Pierre de Villliers (ik laat me niet naaien) niet geheel tactisch, maar het gedachtegoed van de man verdient wel een stevige ondersteuning vanuit ons vakgebied. Ik zal u uitleggen waarom.

De civiele techniek vindt zijn oorsprong in het leger. Bruggen, wegen, tunnels en andere infrastructuur zijn vooral met een militair oogmerk gerealiseerd. Natuurlijk had die infra ook een civiel nut en is vanuit daar ook verder ontwikkeld. Sindsdien spreken we over militaire en civiele techniek. Het leger en ruimtelijke kwaliteit hebben dus een onlosmakelijke verbintenis.

De genie en de civiele techniek zijn bloedbroeders

Van kazematten tot aan menig Baileybrug, overal is die bloedverwantschap in de ruimtelijke omgeving steeds te merken. Maar ook in activiteiten is het zichtbaar. Diverse militaire opleidingen zoals die van mariniers sluiten van ouds af met het beklimmen en abseilen van de Hef in Rotterdam. De Hef is overigens recentelijk helemaal gerenoveerd. Nu de Hef weer blinkt staat de Willemsbrug in de steigers. Weer zo een brug met een militair tintje. Tijdens de inval van de Duitsers in 1940 hielden hier de mariniers langer stand dan de Duitsers dachten waarna ze overgingen tot het bombarderen van Rotterdam.

beeld 1

En daar waar de militaire en civiele techniek zo lang hand in hand hebben gelopen verkeert de eerst genoemde tak in zwaar weer. Door jarenlange bezuinigingen is het leger uitgehold. Gevechtstenue met gaten, een groot deel van het materieel kampt met gebreken, scherpschuttersgeweren met een kromme loop en ga zo maar door. Hoe kan dit? Een geoliede machine als het leger, de moeder van de civiele techniek!

Goed beheer leidt tot slecht beheer!

Ook in de civiele techniek hebben we soortgelijke zware tijden doorstaan en is soms tot op het bot bezuinigd.  Je zou het kunnen samenvatten in de stelling: goed beheer leidt tot slecht beheer. Uhh? Zult u slaken! Ja, u hoort het goed! Indien het beheer goed wordt uitgevoerd zijn er weinig calamiteiten. Weinig calamiteiten geeft weinig geschreeuw. Weinig geschreeuw leidt tot weinig aandacht. Weinig aandacht tot bezuiniging. Bezuiniging tot slecht beheer. Slecht beheer tot calamiteit enzovoorts. U snapt het. Het is dus zaak om in de cyclus tijdig de aandacht op je te vestigen. En laat dat nu net zijn wat Neville gedaan heeft toen hij tegen de president zei dat hij zich niet laat naaien. Nee, niet handig, maar misschien wel noodzakelijk.

Nu hebben we in de civiele techniek wel een aspect dat het militair apparaat node mist, genaamd de burger. Als er een gat in de weg valt, de kelder onder loopt, de wc niet doorspoelt, de brug open blijft staan dan hoort de wethouder dat onmiddellijk. Maar wie staat er nu achter de jongens die op missie moeten met ondeugdelijk materieel en materiaal? Vandaar mijn stevige appel aan de politiek om niet de oren te sluiten voor de noodkreet van het leger om meer budget.

Je maintiendrai krijgt zo wel een speciale betekenis

Maar zijn we er dan met meer budget? Zeker niet! Zowel het beheer in zijn algemeenheid zit aan de vooravond van een nieuwe fase. De tijd van maintenance in de zin van in stand houden past niet meer in het moderne beheer. Het beheer van morgen zal zich nog veel meer bewust moeten zijn van de cyclus scheppen, onderhouden en afscheid nemen om opnieuw te creëren. En dan dienen we ook nog rekening te houden met nieuwe technologie, behoefte van de gebruiker. En ja, ook maatschappelijke thema’s als duurzaamheid, gezondheid, veiligheid en welzijn. Modern beheer is dan ook geen eindstation, maar bestrijkt de hele cyclus. Je maintiendrai krijgt zo een andere perceptie. Beheer betekent ook keuzes maken en afscheid nemen.

Beeld 2

Alles is voor Passie

Moeten we dan alles maar los laten en afscheid nemen van het oude? Nou nee, dat ook weer niet. Modernisering wil niet zeggen dat je het verleden vergeet. Rijdende van Rotterdam naar Utrecht besluit ik niet over de snelweg te gaan. Zo passeer ik  in Nieuwerbrug een hefbrug waar je nog 50 cent tol betaald om in het onderhoud van de brug te voorzien. Op een bankje bij de brug filosofeer ik met de brugwachter.

“Dat zie je niet vaak meer een brug met een brugwachter”

”Nee, tegenwoordig gaat alles met de camera”

“En werkt dat? ”

“Nee, dat is toch niks. Kijk deze brug is mijn kindje, weet je ik poets hem vaker dan mijn auto. Ik weet precies wanneer en welk onderhoud er nodig is. ”

De liefde voor de brug spat er van af.

Ik knik instemmend.beeld 3

Ik betaal de tol graag, want klaarblijkelijk is de tol voor (B) Passie.

Laten we hopen dat  de politici er in de formatierondes ook aan denken dat ze voldoende aandacht en geld aan beheer moeten schenken!

Fred Bransen is als programmamanager ruimtelijke kwaliteit/consultant werkzaam bij adviesbureau Tauw