Whatsappocratie

| 17 november 2016
Jan-Willem Wesselink

Jan-Willem Wesselink

De veldwachter is terug en heet Whatsappbuurtpreventie. In heel Nederland zijn er duizenden groepen actief waarin buurtbewoners elkaar op de hoogte houden van ongewenste sujetten in de buurt. 5500 van die groepen hebben zich aangemeld bij een landelijke organisatie (wabp.nl), die ervoor zorgt dat aangrenzende groepen op de hoogte blijven van elkaars onheil.

Ik bekeek gefascineerd de Google-kaart met die 5500 groepen. Die laat veel meer zien dan bezorgde burgers. Het is een nieuwe kaart van Nederland. Waarop er in Hoofddorp tientallen geregistreerde groepen te zien zijn (voor elk van de Floriande-eilanden minstens een) en voor de Achterhoekse dorpen als Zelhem en Braamt één voor het hele dorp. En waar de hele Randstad meedoet, maar de dekking (of de registratie daarvan) afneemt hoe verder je naar het oosten gaat.

Ik vraag me af wie het initiatief neemt tot zo’n groep en waarom dat gebeurt. Is het puur uit bescherming van have en goed of gaat het ook over controle over de buurt? Wat wordt er eigenlijk allemaal gemeld in zo’n groep? Wanneer is iets verdacht? Maar vooral: wie mag er meedoen? Elke groep heeft zijn eigen aanmeldprocedure, maar wie bepaalt dat? Hoe democratisch zijn die groepen eigenlijk? En wie kijken er allemaal mee? De politie? De gemeente? Facebook? En word je niet bang als je van elke verdachte situatie in je dorp een melding krijgt?

Wat er echt gebeurt, is dat we via whatsapp (en andere social media) een nieuwe manier van overleggen en samenwerken aan het uitvinden zijn. Om de buurt veilig te houden, maar ook om te vergaderen, te besturen en te organiseren. Dat gebeurt met eigen normen en waarden die we nog niet helemaal kennen. In die Whatsappocratie stopt het gesprek en de besluitvorming nooit. Het maakt niet uit waar je bent, je zit altijd in de groep. Er is geen ontsnappen aan. Alleen wie niet online is, weet niets. Die doet niet mee.

Jan-Willem Wesselink is hoofdlaborant van het Kennislab voor Urbanisme

Lees meer blogs van Jan-Willem Wesselink.