Advertentie
Archief

Handhavingsaffaire (deel 2)

Auteur Henk Werksma

25 maart 2022 om 15:39, Leestijd ca. 5 minuten

Meer dan een jaar geleden schreef ik op deze plek over een handhavingsaffaire. Ik had niet verwacht daar nog een keer over te moeten schrijven. Hoe de gemeenteraad met een motie het college een halt toeroept in deze handhavingsaffaire. Hoe de provincie dreigt met een aanwijzing. Hoe de raad vastloopt in een moeras van gecreëerde angst en onduidelijkheid. Lees dit verhaal en stel je de vraag: wat doet dit met het vertrouwen van burgers in de politiek?

In mijn eerdere column verhaalde ik over een tragische strijd tussen een familie en de gemeente W nadat gebleken was dat de familie voor enkele werkzaamheden op hun perceel per abuis geen omgevingsvergunning had aangevraagd. De familie kreeg het stempel ‘fraudeur’ en een bikkelharde handhaving was het gevolg onder het motto ‘de wet is de wet’.

Raadsleden bezoeken familie

Sinds de start van de handhavingsaffaire in 2019 stuitte de familie consequent op een juridische muur en voerde louter vruchteloze gesprekken met de gemeente. De gemeente ging stug door met juridisch figuurzagen om maar op zoveel mogelijk punten over te kunnen gaan tot handhaving. In een zekere radeloosheid wendde de familie zich tot de volksvertegenwoordigers: alle raadsleden werden per mail geïnformeerd over het dossier en uitgenodigd bij de familie thuis. Zo kon de familie haar verhaal vertellen en laten zien welke overtredingen (van geringe aard) begaan waren: de tuinmuur, de inrit, de hooimijt en de douche. Op een zaterdag in maart 2021 kwamen vrijwel alle fracties opdraven.

Raad dient motie in: halt!

Op 1 juni 2021 dient de gemeenteraad een door vijf partijen gesteunde motie in die oproept tot een ‘voorlopig halt’ in deze handhavingsaffaire. Deze breed gedragen en aangenomen motie legt de vinger op de zere plek: “openbaar bestuur is meer dan het uitvoeren van regels en vraagt om een […] onderbouwde afweging van individuele en algemene belangen.” De motie geeft ook aan dat de raad niet overtuigd is van de argumentatie en doelmatigheid van de handhaving. In de motie vraagt de raad om het door de bewoners opgestelde bestemmingsplan in behandeling te nemen en daarbij niet handhavend op te treden. Zaak beslecht? U raadt het al: niets gaat vanzelf in dit dossier.

Dreiging van provinciale aanwijzing

Het college stuurt na acht maanden (!) het bestemmingsplan toe aan de raad. De verantwoordelijk wethouder en zijn ambtelijke corps hadden tijd nodig om een en ander op poten te zetten. ‘Per abuis’ heeft de gemeente het bestemmingsplan niet in het vooroverleg met de provincie besproken. Dat gebeurt uiteindelijk wel, met een verbazingwekkende zienswijze van de provincie als gevolg. De provincie ageert tegen aantasting van het slagenlandschap en dreigt met een provinciale aanwijzing indien de raad het bestemmingsplan voor het perceel van de familie vaststelt.

Eigen inrichtingsplan

Het college heeft de tijd ook benut om een eigen inrichtingsplan op te stellen voor het perceel zonder enige ruggespraak met de familie. Dit inrichtingsplan stelt wéér nieuwe eisen. Ditmaal beroept het college zich op een ‘Inspiratieboek voor ruimtelijke kwaliteit’ uit 2011. Bij de inrichting van het privéperceel dient rekening te worden gehouden met ‘het beleid voor oeverwallen’. Dit heeft tot gevolg dat de familie nagenoeg al haar zorgvuldig uitgevoerde werkzaamheden van de afgelopen vijf jaar moet afbreken en een compleet nieuwe inrichting moet geven aan haar perceel. Dit betekent een vernietiging van tienduizenden geïnvesteerde euro’s én vereist een nieuwe investering van tienduizenden euro’s in een niet gewenste inrichting van het perceel van de familie. Dat is niet redelijk en billijk.

Raad loopt vast in juridisch moeras

In de politieke avond van februari 2022 ligt er een juridisch dossier van duizenden pagina’s voor wat geen burger of raadslid meer kan volgen. Is dat erg? Ja, de verantwoordelijk wethouder en zijn ambtenaren hebben in de driejaar lopende handhavingsaffaire bewust het inhoudelijke gesprek gemeden, juridische mist opgeworpen en bewust vertraagd. Zo strooi je dus onzekerheid en angst in een dossier. De mist en vertraging verkleinen de kans op een wijs en rechtvaardig besluit. Een dergelijke mistige strijd kent louter verliezers.

De politieke avond liep vast in een juridisch moeras waarin een vrijwel niet ter zake doende discussie ontstond over de definitie van een ‘plattelandswoning’. Na ruim een uur discussie is geconcludeerd dat betrokken partijen weer met elkaar in gesprek moeten (over de definitie van een plattelandswoning) en dat na de raadsverkiezingen het bestemmingsplan opnieuw wordt ingebracht. Dit is voor de familie weinig bevredigend en hoopgevend alhoewel er één lichtpunt is: de verantwoordelijk wethouder gaat na veertig jaar politieke dienst met pensioen.

Wordt vervolgd…

De politieke avond met insprekers (waar onder ondergetekende) is te zien op de site van de gemeente W.

Door Henk Werksma, partner en adviseur gebiedsontwikkeling bij H2Ruimte

Gerelateerde Artikelen
Link gekopieerd naar klembord