Inschrijven voor nieuwsbrief
Advertentie
Verstedelijking

De auto buiten schot

Auteur Haye Bijlsma

02 december 2022 om 14:44, Leestijd ca. 3 minuten

Het begint nu echt pijnlijke vormen aan te nemen; de mate waarin de auto steevast buiten schot blijft in de klimaatdiscussie. Dit terwijl de negatieve bijdrage van de auto op onze klimaatcrisis toch allang niet meer ter discussie staat. Daarbij komt dat we de woningbouwopgave nooit het hoofd kunnen bieden zonder drastisch onze mobiliteit te veranderen.

De auto zit te comfortabel op zijn troon en drukt een te grote stempel op ons mobiliteitsgedrag. Het wordt daarom hoog tijd om kritisch te zijn op ons autobezit en -gebruik.

Wat me dwarszit, is dat we in een mobiliteitstransitie zitten die er enkel op gericht lijkt om ons bestaande mobiliteitssysteem 1-op-1 te herprogrammeren en alleen de variabele ‘fossiel’ eruit te slopen. En dat we denken dat we met het aanleggen van een heel breed en lang fietspad een verschil op de autoweg gaan maken. En hoewel de intenties vaak de juiste zijn, verandert ons autobezit en -gebruik nauwelijks. 

Zo is het aandeel autoritten met ca. 50 procent binnen het totaal aantal verplaatsingen al jaren gelijk en stijgt het autobezit jaar na jaar harder dan het rijbevoegde inwonertal. Wat zegt dat nou? Dat autobezit een ingebakken norm is. En daar komen we niet vanaf als we onze mobiliteit op dezelfde manier blijven benaderen zoals we dat de afgelopen decennia hebben gedaan.

De rode loper voor de auto is tot in de kleinste haarvaten van ons land uitgerold

Onderschat daarbij niet welk effect ‘de norm’ heeft op ons gedrag. De auto-industrie heeft de krachtige beïnvloedingsstrategie ‘sociale bewijskracht’ tot in de puntjes verfijnd. Zelfs zo dat ze er zelf niks meer voor hoeven te doen.

De rode loper voor de auto is tot in de kleinste haarvaten van ons land uitgerold, in beton gegoten. En in steden vinden we het collectief doodnormaal dat de helft van onze openbare ruimte bestemd is voor geparkeerde auto’s.

Wat doet die positie van de auto met onze mobiliteitskeuzes? Als het loont om de auto te verkiezen boven de fiets of trein en het te weinig pijn doet om een auto te bezitten? Precies, dan wordt ons autogebruik niet minder. En omdat autogebruik leidt tot autobezit en vice versa, hebben we daar een probleem op te lossen.

Gebruik én bezit moeten en kunnen omlaag, zeker in ons hyperbereikbare landje

De ban moet gebroken worden. Gebruik én bezit moeten en kunnen omlaag, zeker in ons hyperbereikbare landje. Dat is nodig om de vraag naar fossiele brandstof of heel veel stroom te verminderen als gevolg van ons gebruik, en om de milieu impact van het productieproces van auto’s als gevolg van onze drang naar bezit te verminderen.

Het probleem en de daarmee gepaard gaande besparing is te groot om te negeren. En toch wordt de olifant in de kamer nooit benoemd. De auto zit in onze dode hoek. Dus, waarom geen autovrije zondagen? Waarom geen subsidie voor elektrisch autodelen in plaats van aanschafsubsidie voor elektrische auto’s? Waarom nog faciliteren dat mensen in steden meer dan één auto kunnen hebben? Waarom wél accijnsverlaging op brandstof maar geen langere treinen en betaalbare treinkaartjes?

Ik ben van mening dat we door Den Haag best een beetje opgevoed mogen worden als het gaat om ons mobiliteitsgedrag. Door het juiste gedrag te stimuleren en tegelijkertijd ongewenst gedrag te ontmoedigen. Met de wortel én de stok. Omdat we allemaal een stuk minder auto-afhankelijkheid zijn dan we denken dat we zijn.

Gerelateerde Artikelen