Weer verliefd op je buurt…

| 23 september 2021

Word weer verliefd op je buurt! Dat was het thema van de landelijke opschoondag.

Mensen aanmoedigen om een zogenaamd ‘opschoon ommetje’ te maken zodat onze buurten weer zwerfafvalvrije schoonheden worden die ons lentekriebels kunnen bezorgen.

Het voorjaar is nu echt langzaam aan het ontwaken, dus de lentekriebels zijn erg welkom.

Hier en daar zijn al mooie bloesems te zien en na een sociaal schrale en eentonige winter zijn de frisse kleuren en de geuren een fijne opkikker. Het is prettig om de seizoenswisselingen zich in de buurt te zien voltrekken. Van herwaardering van de eigen omgeving kun je in deze coronatijd wel spreken. Voor mij persoonlijk geld dit zeker ook.

Dit was de eerste alinea van wat mijn blog voor maart 2021 had moeten worden, maar toen kwam er een coronabesmetting in mijn gezin. De actieradius was door de lockdown al best wel klein geworden, maar de lange thuisquarantaine die daarop volgde was pas écht een bubbel. Ik schrijf deze blog nu op de thuiswerkplek, een bureautje dat in de slaapkamer tegen het raam staat. In het bureaublad staat nog altijd een boodschap gegraveerd waarmee dochterlief duidelijk maakte dat ze écht naar buiten wilde, een blijvende herinnering aan deze korte, intense periode.

De plek is nu herontdekt, het verborgen hofje wordt ineens gekoesterd


Als ik uit het raam kijk verplaats ik me in het verlangen van mijn dochter die hier een half jaar geleden smachtte naar de speelplek achter ons huis. Het is een hofje bijna volledig omsloten door woningen. Toen we hier ruim zestien jaar geleden kwamen wonen stonden er grote bomen en basketbalpalen. Vanwege overlast door hangjongeren werd het afgesloten en onbruikbaar gemaakt. Er was destijds een buurtinitiatief om de plek weer in te richten als speelplek voor jongere kinderen. De gemeente plaatste er speeltoestellen en met een muurschildering werd het hofje nieuw leven ingeblazen. Maar echt tot leven kwam het afgelopen anderhalf jaar pas. De plek is nu herontdekt en wordt intensief gebruikt door de buurt. Het verborgen hofje wordt ineens gekoesterd.

Inmiddels vallen de blaadjes al van de bomen, maar het onderwerp van mijn halfbakken blog blijkt nog steeds actueel. Enkele van mijn buurtgenoten en ik werden namelijk een beetje verliefd op de potentie van deze plek. Samen met deze buren maakten we een jaar geleden een plan om het hofje te vergroenen, toegankelijker te maken en om enkele verouderde toestellen te vervangen. Hiervoor deden we een aanvraag bij het initiatievenfonds van de gemeente. Het proces duurt wat langer dan verwacht, maar er blijft enthousiasme en energie. Aanstaande zaterdag is het Burendag en maken we vast een start met het opschonen, opknappen en vergroenen van de speelplek. Het voelt goed om samen bij te dragen aan een deze fijne stek.

Zonder verhalen geen buurt!


Ik kon het natuurlijk niet laten om ook even de historie van dit hofje in te duiken. Extra leuk was het dan ook om te weten te komen dat deze plek in de vorige eeuw een schoolplein was! Dat verklaart de open ruimte achter de huizen; er was in deze straat een jongensschool gevestigd. Dit hofje was dus oorspronkelijk ook echt bedoeld als speelplek. Ik google wat verder en via de Facebookpagina ‘herinner je Utrecht’ en Schoolbank.nl probeer ik verhalen te sprokkelen. Een paar herinneringen verder denk ik ineens aan het initiatief van een ‘wijkboek’ door de wijkcoöperatie Oost. Ik zoek het nog even op; kunstenaar Brigida Almeida gaat als jutter buurtverhalen van de wijk verzamelen. Ze wil graag waardevolle verhalen bijeenbrengen. Spontane persoonlijke verhalen, tekeningen en anekdotes, gewoon lekker op papier. Een heuse schatkist in wording, want: ‘Zonder verhalen geen buurt!’, is haar overtuiging. Wat mooi! Geïnspireerd ga ik verder met het treffen van voorbereidingen voor de Burendag. Het hofje gaat nog meer een plek worden om te ontmoeten, samen te werken en te spelen. Een plek om te koesteren en nieuwe herinneringen te maken, een plek waar nieuwe verhalen over deze buurt gaan ontstaan.

Door Hanneke Masselink-Duits, erfgoedadviseur bij The Missing Link